De chaos op Schiphol rond de meivakantie kan niemand ontgaan zijn. Lange rijen wachtende reizigers door een tekort aan beveiligers. Een stevige post-corona groei van het aantal passagiers werd zeker verwacht, maar de luchthaven lijkt daarbij het risico van personeelstekorten flink onderschat te hebben.

In het jaarverslag 2021 van Schiphol wordt het risico, voor zover ik het kan vinden, alleen indirect benoemd als ‘onzekerheid in onze bedrijfsvoering als gevolg van de pandemie’. Als mitigerende maatregel wordt beschreven, dat veerkracht wordt gerealiseerd door aanpassingen in de organisatie.

Ook in het proces rond de capaciteitsdeclaratie voor dit zomer­seizoen is niet gesproken over een mogelijke flessenhals in de vorm van onderbezetting aan de personele kant. Die blinde vlek verontrust mij. En ik krijg zeker geen vertrouwen als de luchthaven aangeeft dat de problemen tot het einde van de zomer zullen aanhouden. Wanneer onze minister van Infrastructuur ook nog eens laat weten de problemen erg vervelend te vinden maar dat ze hardnekkig kunnen zijn, is dat evenmin een geruststelling. Een op z’n zachtst gezegd wat afstandelijke houding van de overheid, die niet echt veel betrokkenheid toont bij de gebruikers van de nationale luchthaven.

Lees hier verder